Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/25440 K.2014/8877

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, davacı koca yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat, kendi manevi tazminat talebi hakkında hüküm verilmemiş olması, maddi tazminatın reddedilen kısmı üzerinden vekalet ücretine hükmedilmemiş olması yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı, dava dilekçesiyle davalıdan 30.000 TL. maddi tazminat talep etmiş, maddi tazminatın gerekçesi olarak "davalının ailesine ait kuruyemiş dükkanının yüksek miktardaki borçlarının kendisine ait kredi kartları kullanılarak ödendiğini" göstermiş, maddi tazminat isteğini buna dayandırmıştır. Bu talep, boşanmanın eki niteliğindeki Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında değildir.

Bunun haricinde davanın 174/1. maddesi kapsamına giren bir maddi tazminat talebi bulunmamaktadır. Boşanmanın eki niteliğinde bulunmayan ve boşanmadan bağımsız asli bir talep niteliğindeki maddi tazminatın esasının incelenebilmesi, nispi harç noksanlığının tamamlanması halinde mümkündür. Bu husus nazara alınmadan davacı yararına Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi çerçevesinde maddi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.

3-Davalının manevi tazminat isteği hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, bu taleple ilgili hüküm tesis edilmemiş olması da usul ve yasaya aykırıdır.