Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/25517 K.2014/9237

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi yönünden, davalı (kadın) tarafından ise; tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadının temyiz dilekçesi davacı kocaya 29.11.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak davacı yasada öngörülen (HUMK.md.433/2) 10 günlük süre geçtikten sonra 12.12.2013 tarihinde hükmü katılma yolu ile temyiz ettiğinden, davacı kocanın süresinde olmayan temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, mahkemeninde kabulünde olduğu gibi boşanmaya neden olan olaylarda davacı kocanın daha ziyade kusurlu olduğunun ve Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının gerçekleştiğinin anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.