Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/25611 K.2014/9831

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (kadın) tarafından, kocanın kabul edilen davası, kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat, maddi tazminatın miktarı, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise, kadının kabul edilen davası, kabul edilen maddi tazminat, nafaka ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davalı-karşı davacı koca ağır kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; toplanan delillerden, davalı-karşı davacı kocanın bağımsız ev temin etmediği, anne ve kız kardeşinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı, davacı- karşı davalı kadının ise cinsel beraberlikten kaçındığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Hal böyle iken davalı- karşı davacı kocanın ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı- karşı davalı kadının maddi tazminat talebinin kabul edilmesi doğru görülmemiştir.