Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/25715 K.2014/9372

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından; kusur belirlemesi ve davacı-karşı davalı kadının tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 30.05.2013 tarihli oturumda, mahkemece, 20.03.2013 tarihli ara kararıyla yapılan sınırlandırma sebebiyle, davacı-karşı davalı tanıklarının bir kısmı dinlenmiş, davacı-karşı davalı vekilinin daha önce yapılan sınırlandırmaya itiraz etmediği gerekçe gösterilerek, delil listesinde isimleri bulunan diğer tanıkların dinlenilmesi istemi reddedilmiştir.

Mahkemece, gösterilen tanıklardan bir kısmının tanıklığı ile ispat edilmek istenen husus hakkında yeter derecede bilgi edindiği takdirde, geri kalanların dinlenilmemesine karar verebilir (HMK md. 241). Buna göre; tanıklardan bir kısmının dinlenilmesi ile yetinme için, ispat edilmek istenen husus hakkında, dinlenen tanıklarla yeter derecede bilgi edinilmiş olmalıdır.

Somut olayda, davacı-karşı davalının dava dilekçelerinde ileri sürdüğü vakıalar yeterince açıklığa kavuşmamıştır. Öyleyse, davacı-karşı davalının dinlenmesinden vazgeçmediği diğer tanıkların da, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 245. ve devamı maddeleri gereğince, usulünce çağrılıp dinlenmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek, hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.