Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/25893 K.2014/9959

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakası ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davacı-davalı kocanın ailesinin evliliğe olan müdahalelerine sessiz kaldığı, davalı-davacı kadının ise eşine hakaret içeren sözler söylediği anlaşılmaktadır. Bu durumda boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit derecede kusurludur. Eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminat

a hükmolunamaz. (TMK.m.174/1-2) Durum böyleyken, mahkemece davacı-davalı kocanın kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadın lehine maddi ve manevi tazminata karar verilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-davacı kadının yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasında, ev hanımı olup çalışmadığı tutanağa bağlanmış ise de, dosyaya sunulan belgelerden kadının bir firmada çalışma kayıtlarının bulunduğu görülmektedir. Kadının, çalışma durumunun ve düzenli ve sürekli bir gelirinin olup olmadığının araştırılarak, gerçekleşecek sonucu uyarınca yoksulluk nafakası hakkında bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.