Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/25930 K.2014/407

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından; kendi davasının reddi, kadının karşı davasında kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar, nafakalar, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise; kabul edilen karşı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davacı (koca)'nın kendi davasının kabulü gerektiği yönündeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Koca'nın diğer yönlere ilişkin temyiz itirazları ile davalı-karşı davacı(kadın)'ın temyiz itirazlarına gelince;

Davalı (karşı davacı) kadın, hükümden sonra 27.3.2013 tarihinde verdiği dilekçesi ile; karşı boşanma davasından feragat ettiğini bildirmiştir. Karşı dava hakkında feragate ilişkin bu beyan dikkate alınarak bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.