KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2013/25936 E., 2014/697 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ocak 2014
- Mahkemesi
- Beypazarı Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Tarihi
- 24.01.2013
- Numarası
- Esas no:2012/13 Karar no:2013/12
Karar Metni
321 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı Y.. B.. A.Ş ve LBT Varlık Yönetim A.Ş tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Davalı banka 18.03.2010 tarihinde alacağını LBT varlık yönetim A.Ş'ye temlik etmiştir. Dava 06.01.2012 tarihinde açılmıştır. Davalı bankanın alacağını dava tarihinden önce temlik etmesi nedeniyle taraf sıfatı kalmamıştır. O halde, davalı Y.. B.. A.Ş yönünden "husumet yokluğundan davanın reddine" karar verilmesi gerekirken davalı banka yönünden de davanın kabulü hatalıdır.
2- Mahkemece, davacı kadının rızası alınmadan davalı koca adına tapuda kayıtlı olan ve aile konutu niteliğindeki taşınmaza, davalı banka tarafından ipotek konulduğu belirtilerek davanın kabulü ile ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir. Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK md. 6).
İpotek tesisine ilişkin işlemden önce taşınmazın tapu kütüğünde "aile konutu" olduğuna ilişkin bir şerh bulunmamaktadır. Borcuna karşılık lehine ipotek tesis ettirilen dava dışı Ç.....Nakliyat İnşaat Turizm Taahhüt San. ve Tic. Ltd. Şti'nin ortağının davalı koca olduğu, ipoteğin 01/03/2007 tarihinde tesis edildiği bu davanın 5 yıl geçtikten sonra 06.01.201 2 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.
Davalı LBT Varlık Yönetimi A.Ş. iyiniyetli olduğunu savunduğuna göre; kanunun iyiniyete sonuç bağladığı durumlarda (TMK md.3) aslolan iyiniyetin varlığıdır. Bu durumda davalının ipoteğe ilişkin kazanımı iyi niyetli ise korunur (TMK md. 1023). Toplanan delillerden davacı, davalı şirketin kötü niyetli olduğunu kanıtlayamamıştır. Bu durum nazara alınmadan, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2013/25936, K. 2014/697, 16 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama