Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/26021 K.2014/9934

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından kendi davasının reddi, kusur belirlemesi, tazminat ve nafakalar yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise tazminat ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı- davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı kocanın eşine ve müşterek çocuklara sürekli fiziksel şiddet uyguladığı, birlik görevlerini yerine getirmediği, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, eşine anormal cinsel ilişki teklif ettiği, kabul etmeyen eşine şiddet uyguladığı, davalı- davacı kadının da eşini ölümle tehdit ettiği ve "şerefsiz" diyerek eşine hakaret ettiği, boşanmaya neden olan olaylarda kusurun ağırlığı davacı-davalı kocada olsa da, boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı kadının az da olsa kusurlu bulunduğu ve kocanın davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır.

Davacı-davalı kocanın davasının da kabulü ile boşanmaya (TMK.md. 166/2) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır. Ancak davacı-davalı koca, kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile verilen boşanma hükmünü temyizin kapsamı dışında bırakmış ve boşanma hükmü usulen kesinleşmiştir. Bu durumda kocanın boşanma davasındaki boşanma talebinin konusu kalmamıştır.

O halde, bu husus gözetilerek kocanın boşanma talebi hakkında konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm tesisi ve yargılama giderleri ile vekalet ücretiyle ilgili olarak hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.