Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/26073 K.2014/15065

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; maddi tazminat ve nafakaların miktarı ile reddedilen manevi tazminat yönünden, davalı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi, maddi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 01.07.2014 günü duruşmalı temyiz eden davalı N.. K.. vekili Av.E. K. ve karşı taraf temyiz eden davacı E.K. vekili Av.E D geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, eşine karşı güven sarsıcı davranışlarda bulunan ve çocuk doğurmazsan annenin evine gönderirim diyen davalı kocanın, güven sarsıcı davranışlarda bulunan davacı kadına göre daha ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı kadın ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 TBK. md. 50, 51, 52, 58) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

KARŞI OY YAZISI

Davacının, fotoğraflarını sosyal paylaşım sitesine koyduğu şahsını başkalarıyla iletişime açık hale getirdiği, bu suretle güven sarsıcı tutum ve davranışlarda bulunduğu yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların ikisi de kusurludur. Birini diğerinden baskın kusurlu saymak mümkün değildir. Eşit kusurlu taraf yararına da maddi ve manevi tazminata hükmedilemez. Bu bakımdan kadın lehine maddi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır. Hüküm, bu sebeple davalı lehine bozulmalı, davacının manevi tazminata ilişkin temyiz itirazları da reddedilmelidir. Bu bakımdan sayın çoğunluğun kararına iştirak edilmemiştir.