Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/26212 K.2014/9513

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından kusur belirlemesi, tazminatların reddi ve iştirak nafakasının miktarı yönünden; davalı (koca) tarafından ise hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların birbirlerine karşılıklı hakaret ettiklerine dair kusurların gerçekleştiği gibi, ayrıca davalı kocanın uzun süreli internet başında kalarak evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini de yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Tarafların gerçekleşen kusurlu davranışları dikkate alındığında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya neden olan olaylarda davalı kocanın daha fazla, davacı kadının ise az kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir. Hal böyle iken; mahkemece tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek, bu hatalı kusur belirlemesine göre davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK. md. 174/1-2) taleplerinin reddi doğru olmamıştır.