Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/26287 K.2014/8433

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, maddi tazminatın miktarı, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden; davalı tarafından ise maddi tazminat ve miktarı ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tazminat ve miktarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının maddi tazminat miktarına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de;

Dava boşanmanın kesinleşmesinden sonra Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesine dayalı olarak açılmış olan maddi tazminat istemine ilişkindir. Bu tür davalar nispi harca tabi olup hükmedilen miktar üzerinden nispi harcın alınmadığı gibi, karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesi gereğince ret ve kabul edilen miktarlar üzerinden nispi vekalet ücreti takdir edilmesinin düşünülmemesi ve yargılama giderlerinin de yanlış hesap edilmesi de doğru olmamıştır.