KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2013/26304 E., 2014/1307 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ocak 2014
- Mahkemesi
- Adana 6. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 24.05.2012
- Numarası
- Esas no:2011/431 Karar no:2012/442
Karar Metni
248 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı tarafından kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 19.09.2013 günü temyiz eden davalı-karşı davacı E.. S.. ile vekili Av. M..A..ve karşı taraf davacı-karşı davalı A.. S.. ile vekili Av. B.. K.. T.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davacı-davalı kadının, yapılan ekonomik sosyal durum araştırmasında ev hanımı olup, çalışmadığı tutanağa bağlanmışsa da, dosyaya sunulan Sosyal Güvenlik Kurumu kayıt örneklerinde çalışma kayıtlarının bulunduğu görülmektedir. Bu nedenle davacı-davalı kadının çalışma durumunun araştırılarak, kadın lehine Türk Medeni Kanununun 175. maddesi uyarınca yoksulluk nafakası verilmesi koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilip gerçekleşecek sonuca göre karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2013/26304, K. 2014/1307, 23 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama