Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/26476 K.2014/15804

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca her iki dava yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 08.07.2014 günü temyiz eden davacı-karşı davalı vekili Av. ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı Gülüm Koşar vekili Av. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkeme, gösterilen tanıklardan bir kısmının tanıklığı ile ispat edilmek istenen husus hakkında yeter derecede bilgi edindiği takdirde, geri kalanların dinlenilmemesine karar verebilir.(HMK.md.241)

Davacı-karşı davalı kocanın delil listesinde beş, davalı-karşı davacı kadının delil listesinde sekiz adet tanık ismi bildirilmiştir. Mahkemece 11.4.2013 tarihli oturumda "Tarafların listelerinden kendilerince seçecekleri üçer tanığın davetiye ile celp edilerek dinlenilmesine, tanık sayısının 3 ile sınırlandırılmasına" şeklinde ara karar kurulmuş ve tarafların üçer tanığı dinlenilerek tahkikat sona erdirilerek hüküm kurulmuştur.

Taraflarca delil listesinde isimleri bildirilen diğer tanıkların, dinlenilmelerinden açıkça vazgeçilmediği gibi, dinlenen tanık beyanları yeterli görülerek mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241 maddesi gereğince dinlenilmemesi hususunda alınmış bir karar da bulunmamaktadır.

Mahkemece tarafların savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracak şekilde tanık sayısının üçer tanık ile sınırlandırılmış olması başlı başlına adil yargılanma ilkesini etkileyen önemli bir usul hatasıdır.

Taraflarca delil listelerinde gösterilen ve dinlenilmelerinden açıkça vazgeçilmeyen tanıkların Hukuk Muhakemeleri Kanununun 245. ve devamı maddeleri gereğince usulüne uygun olarak çağrılıp dinlenilmesi, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiştir.