Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/26502 K.2014/10111

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kadının kusursuz, kocanın ağır kusurlu olduğu belirtilerek, davalı-davacı (koca)'nın boşanma davasının reddine, davacı-davalı (kadın)'ın davasının kabulüne ve tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı-davacı (koca)'nın mahkemece kabul edilen kusurları yanında davacı-davalı (kadın)'ın da eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Bu halde, taraflar arasındaki ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı (koca) da dava açmakta haklıdır. Davalı-davacı (koca)'nın boşanma davasının da kabulü gerekirken (TMK md. 166/2), yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

2-Davalı-davacı (koca) birleşen davasında, boşanma talebi yanında, davacı-davalı (kadın)'ın borçlarını ödediği nedeniyle 68.000 TL de tazminat talebinde bulunmuştur. Bu talep boşanmanın eki sayılmadığından ayrıca nispi harca tabidir. Alınan başvurma harcı, dava dilekçesindeki tüm talepleri kapsar. Mahkemece, davalı-davacı (koca)'nın bu tazminat talebiyle ilgili Harçlar Kanunu uyarınca (Harçlar Kanunu md. 30-32) alınması gereken nispi harcın tamamlatılması ve görev hususunun da değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, bu talebin Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi içerisinde değerlendirilip yazılı şekilde hüküm tesisi yanlış olmuştur.

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece, "boşanmaya sebep olan olaylarda koca ağır kusurlu" bulunmuştur. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı (koca)'nın başka kadınlarla ilişkisinin olduğu, bu suretle sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, eşine hakaret ettiği ve evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır.

Kadının da, kocasına bedduada bulunduğu ve küfürlü sözler sarf ettiği gerçekleşmiş ise de, kadının gerçekleşen kusurlu tutum ve davranışı, kocanın boşanma davasının kabulünü ve dava açmakta haklılığını göstermeye yeterli değildir. Bu sözlerin bir kısmı, kocanın başka kadınları tercih etmesine tepki niteliğindedir. Evlilik birliği kocanın ağır kusurlu davranışları sonucu temelinden sarsılmıştır. Bu bakımdan mahkemece ulaşılan sonuç doğrudur.

Açıklanan sebeple sayın çoğunluğun "kocanın boşanma davasının da" kabulü gerektiği yönündeki bozma görüşüne katılmıyorum.