Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/26507 K.2014/10468

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi, velayet, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kocanın eşine şiddet uyguladığı,tehdit ettiği ve bağımsız konut temin etmediği,davacı kadının ise intihara teşebbüs ettiği anlaşılmaktadır Gerçekleşen bu durum karşısında davalının, davacıya oranla daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle boşanma hükmünün gerekçesinin değiştirilmesi gerekmiş, 28.07.2011 olan dava tarihinin karar başlığında 08.11.2012 olarak gösterilmesinin yerinde düzeltilebilir maddi hata olduğu anlaşılarak davacının, aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıdaki bentte açıklanan sebeple boşanmada davalı ağır kusurlu olduğuna göre boşanma yüzünden mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan davacı yararına, tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumları ile kusur dereceleri dikkate alınarak uygun miktarda maddi (TMK.md. 174/1) ve manevi (TMK.m. 174/2) tazminat takdiri gerekirken davacının bu isteklerinin reddedilmesi doğru bulunmamıştır.