Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/26586 K.2014/2645

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm. davacı (kadın) tarafından tazminat miktarları ve reddedilen ziynet eşyaları yönünden; davalı (koca) tarafından ise çocuklara verilen nafakalar ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre tarafların aşağdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayet kendisine verilen davacı anne Eskişehir ilinde, davalı baba ise İstanbul'da oturmaktadır. Anne baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulurken, çocuğun yüksek menfaati, bedensel ve zihinsel gelişmesi dikkate alınması gerekir. Bu durunda mahkemece sadece yaz tatili ve dini bayramlarda kurulan kişisel ilişkinin amacına uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan sebeplerle müşterek çocuklar ile davalı baba arasında, okulların yarıyıl tatilinde ve her ayın belirli bir hafta sonunda da yatılı kişisel ilişki düzenlenmesi gerekirken bu yön nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3-Davacı dava dilekçesinde velayetlerini talep ettiği küçükler H... ve U...için ayrı ayrı aylık 150'şer TL. iştirak nafakası talep etmiştir. Talep aşılarak her çocuk için aylık 200'er TL. iştirak nafakası takdir edilmesi de bozmayı gerektirmiştir.

4-Toplanan delillerden; davacıya ait ziynet eşyalarının davalı tarafından ev yapımında kullanıldığı anlaşılmaktadır. Bu yön gözetilmeden davacının ziynet eşyasına yönelik talebinin reddi doğru görülmemiştir.