Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/26834 K.2014/10572

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, nafaka, tazminatlar ve takıların iadesi talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davacı-davalı kocadan maddi tazminat talebini açıklaması istenilmiş, davacı-davalı koca, 10.10.2012 tarihli dilekçesi ile 25.000,00 TL'yi başlık parası, 36.000,00 TL'yi düğün masrafı, 13.000,00 TL'yi düğünde kadına takılan ziynetler ile 26.000,00 TL'yi de gördüğü tedavi gideri ile iş kaybına uğraması nedeniyle talep ettiğini belirterek toplam 100.000,00 TL. maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davacı-davalı kocanın takıların iadesine yönelik bağıştan rucu sebebine dayalı tazminat talebi ile açıklanan diğer maddi tazminat talepleri boşanmanın eki ve Türk Medeni Kanunun 174/1.maddesi kapsamında bulunmayıp, Borçlar Hukukundan kaynaklanmaktadır. Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine dair 4787 sayılı Kanunun 4.maddesinde yer alan aile hukukundan kaynaklanan dava ve işlerden değildir. Genel mahkemeler görevlidir.

Görev, kamu düzenine ilişkin olup, hakim tarafından yargılamanın her aşamasında res'en gözetilir. Bu bakımdan davacı-davalı kocanın takıların iadesi ve diğer maddi tazminat talepleri yönünden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmesi doğru bulunmamıştır.