Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/26870 K.2014/10362

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminat ve yoksulluk nafakası isteklerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı (kadın)'ın yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı kadının eşine yönelik hakaret ve aşağılamasına karşılık, davalı kocanın da eşine fiziksel şiddet uyguladığı ve aşağıladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre boşanmaya neden olan olaylarda davacı kadına oranla davalı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Kusur durumu böyleyken, mahkemenin tarafları eşit kusurlu kabul etmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının manevi tazminat isteğini reddetmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.