Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/2773 K.2013/21832

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşterek çocuğun velayeti, boşanma kararıyla davalı (anne)'ye bırakılmış, karar 27.01.2004 tarihinde kesinleşmiştir. Müşterek çocuk N., 16.10.2000 doğumludur. Velayet kendisine bırakılan davalı (anne)'nin İstanbul'da yaşıyorken Bodrum'a taşındığı ve yeniden evlenip, buraya yerleştiği, çocuğun ise İstanbul'da Şişli Terakki Lisesinde okuduğu, davacı (baba)'nın da İstanbul'da yaşadığı yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Çocuğun, annesiyle birlikte yaşamak istemediği, babasının yanını tercih ettiği görülmektedir. Velayetin düzenlenmesinde aslolan çocuğun üstün yararıdır.

Annenin başkasıyla evlenmiş olduğu, eşiyle birlikte Bodrum'da yaşadığı, babanın ise, çocuğun eğitim ve öğretim gördüğü İstanbul'da yerleşmiş bulunduğu, çocuğun babasının yanını tercih ettiği gözetildiğinde baba yanında kalmasının bedeni fikri ve ahlaki gelişimine engel olacağı yönünden bir delil ve sebep de bulunmadığına göre, velayetin anneden alınıp, babaya verilmesi uygun olacaktır.

Bu sebeple isteğin kabulü gerekirken, olaya uygun düşmeyen gerekçelerle reddi doğru bulunmamıştır.