Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/2827 K.2013/16294

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı koca tarafından tazminatların miktarı yönünden; davalı kadın tarafından ise kusur belirlemesi ve davacı lehine hükmolunan tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kocanın tüm, davalı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davalı kadının eşinin kullandığı ilaçlar nedeniyle şizofren olduğunu iddia ederek ayrı yaşamaya başladığı, bu sebeple açtığı akıl hastalığı nedeniyle evliliğin iptali olmazsa boşanma davasının, davacı kocanın akıl hastalığının bulunmadığı gerekçesiyle reddedildiği, evlilik birliğinin bu iddialar nedeniyle sarsıldığı gerekçesiyle davalı kadın tam kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'ilerine karar verilmiş ise de, davalı kadının Konya 1. Aile Mahkemesinin 2008/1139 esas sayılı dosyasında açtığı boşanma davası hak arama hürriyeti kapsamında bulunmakta olup davalı kadına kusur olarak yüklenilemez.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kadının birlikte yaşamaktan kaçınarak birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Birlikte yaşamaktan kaçınma manevi tazminatı (TMK.m. 174/2) gerektirmez. Davalı kadından kaynaklanan davacı kocanın kişilik haklarına saldırı teşkil eden maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanamamıştır. O halde davacının manevi tazminat (TMK.m.

174/2) isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.