Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/2978 K.2013/27591

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından; tamamı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 26.11.2013 günü temyiz eden davalı S.C.vekili Av..ve karşı taraf davacı A.C.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davalı kadının tam kusurlu olduğu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı kocanın birlik görevlerini yerine getirmediği ve güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, davalı kadının da kocayı müşterek haneye almadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece davalı kadının tam kusurlu bulunduğuna yönelik tespit yerinde değil ise de, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleştiğinden, boşanma kararı sonucu itibarıyla doğru olup davalı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanma hükmünün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiş (HUMK.md.438/son) ve aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Davalı kadının usulüne uygun açılmış bir karşı davası bulunmadığı halde, kadının karşı davasının reddine şeklinde hüküm kurulması doğru değildir.

3-Davalı kadın cevap dilekçesiyle manevi tazminat, ziynet alacağı ile tedbir ve yoksulluk nafakası talebinde bulunmuştur. Davalının bu talepleri hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.