Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/3017 K.2013/22403

Taraflar arasındaki "velayet" ve "nafaka" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (baba) tarafından velayet davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (baba)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Ana ve babadan her biri, velayeti altında bulunmayan veya kendine bırakılmayan çocuk ile uygun kişisel ilişki kurulmasını isteme hakkına sahiptir (TMK.md.323). Babanın çocuğa karşı olan tutum ve davranışları çocukla kişisel ilişki hakkının alınmasını gerektirecek nitelikte değildir. Babanın davranışları da dikkate alınarak velayeti davalı-davacı (anne) de bulunan çocukla davacı-davalı (baba) arasında uygun süreli kişisel ilişki tesisi gerekir. Bu husus nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.