KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2013/3077 E., 2013/15772 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Haziran 2013
- Mahkemesi
- Nevşehir Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 14.06.2012
- Numarası
- Esas no:2011/740 Karar no:2012/407
Karar Metni
221 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi, nafakaların miktarları ve tazminatların reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı kocanın eşiyle isteyerek evlenmediğini, eşinin yetersiz olduğunu ve istemediğini belirterek onu baba evine gönderdiği; davacı kadının ise boşanmayı gerektirir herhangi bir kusurunun kanıtlanmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve boşanmaya neden olan olaylarda davalı kocanın tamamen kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir. Hal böyle olunca, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilerek bu hatalı kusur belirlemesi neticesinde davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK md. 174/1-2) taleplerinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2013/3077, K. 2013/15772, 5 Haziran 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama