Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/3224 K.2013/15231

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından, tazminat ve nakafa miktarları yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davalı-davacı koca tam kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı kocanın eşinin hastalığıyla ilgilenmediği, annesi zaman zaman tarafların evinde kaldığından dolayı temin ettiği konutun bağımsız olmadığı, eşinin annesine kayınpederi vefat etmeseydi eşini daha önce bırakacağını beyan ettiği, davacı davalı kadının ise eşini ve eşinin ailesini istemediği, sevmediğini söylediği, yatak odası sırlarını tanıklara anlattığı, evliliğe alışamadığını, kendisine göre olmadığını, kocasıyla geçinmek istemediğini beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Evlilik birliğinin temelden sarsılmasına neden olan olaylarda, her iki taraf eşit kusurludur. Durum böyle iken davalı kocanın tam kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının tazminat isteklerinin kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.