Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/3358 K.2013/15383

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; reddedilen maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan manevi tazminata yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür.

Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 TBK.md.50 ve 52 ) dikkate alınarak davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

KARŞI OY YAZISI

Yerel mahkeme Hukuk Muhakemeleri Kanununun emredici hükümlerini yok sayarak Hukuk Muhakemeleri Kanununu 33. maddesi hükmüne açıkça aykırı davranmıştır.

Şöyle ki;

1-Ön inceleme duruşması yaparak tarafların anlaştıkları ve anlaşmadıkları hususları tek tek tespit etmemiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 140/1. maddesi hükmünü yok saymıştır.

2-Ön inceleme sonuç tutanağı düzenlenmemiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 140/3. maddesi hükmünü yok saymıştır.

3-Ön inceleme sonuç tutanağı düzenlenip bu tutanağı imzalatma işlemi yaptırmamıştır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 140/3. maddesi hükmünü yok saymıştır.

4-Tahkikat çekişmeli vakıalara göre yapılacağından usulüne uygun şekilde ön inceleme yapılmadan doğrudan tahkikata geçmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 140/3. maddesi hükmünü yok saymıştır. Usulüne uygun şekilde ön inceleme yapılmadan tahkikata geçilemeyeceği aynı zamanda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararına da konu olmuştur.

Yerel mahkeme hakiminin Hukuk Muhakemeleri Kanununun emredici hükümlerini yok sayma hak ve yetkisi bulunmamaktadır.

Değerli çoğunluğun görüşüne katılmama Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33. maddesi hükmü izin vermemektedir.