KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2013/3407 E., 2013/15464 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Haziran 2013
- Mahkemesi
- Eskişehir l. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 11.10.2012
- Numarası
- Esas no:2011/917 Karar no:2012/632
Karar Metni
346 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından kusur belirlemesi ve nafaka ve tazminat taleplerinin reddi yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davacı-davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesi sonucunda;
a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
b)Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı-davalı (kadın) yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.
2-Davalı-davacı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
a-Davacı-davalı kadının 3.6.2011 tarihinde Türk Medeni Kanununun 166/3 maddesine dayalı olarak açtığı boşanma davası taraflar arasında anlaşmanın gerçekleşmemesi sebebiyle çekişmeli boşanma davasına (TMK md 166/1) dönüşmüş davacı-davalı kadın bu davasında davalı-davacı kocanın kusurunu kanıtlayamadığından davası reddolmuştur. Tarafların yeniden bir araya gelmedikleri ve ilk davanın dava tarihinden sonra davalı- davacı kocadan kaynaklanan yeni bir olayın varlığı ise kanıtlanamamıştır. O halde davacı- davalı kadının boşanma davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru görülmemiştir.
b-Davalı-davacı kocanın karşı davası kabul edildiği halde lehine karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2013/3407, K. 2013/15464, 4 Haziran 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama