Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/3570 K.2013/16331

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, nafaka ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine ve özellikle davalı kocanın harcı yatırılarak usulünce açılmış bir davası olmadığı halde mahkemece kocanın davasının reddine karar verilmiş, ne varki bu husus temyiz edilmediğinden bu yanlışlığa değenilmekle yetinilmiş ve davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, davacı kadının öğretmen olarak görev yaptığı, sürekli, düzenli ve yeterli bir gelirinin olduğu anlaşılmaktadır.Davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları gerçekleşmemiştir. O halde davacı kadının yoksulluk nafakası isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru görülmemiştir.

3-Davacı kadın dava dilekçesinde,eşinin ortak konuttan ayrılırken ziynetleri de beraberinde götürdüğünü beyan etmiş, 28.12.2012 tarihli oturumda ise ziynetlerin eşinin ailesi tarafından düğünden sonra kendisinden alındığını ve daha sonra iade edilmediğini beyan etmiştir. Olağan olan niteliği gereği davacının ziynetleri üzerinde taşımasıdır.

Davacının olağanüstü koşullarda evden ayrıldığına yönelik bir beyanı da yoktur.Bu durumda ziynetlerin davalı tarafından giderken götürüldüğünün davacı tarafça ispatı gerekir. Ne var ki davacı-davalı kadın yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece yemin teklifi hatırlatılarak, yemin teklif edilmesi halinde usulüne uygun işlem yapılarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.