Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/4120 K.2013/16129

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden, davalı-davacı (koca) tarafından ise; kendi boşanma davası ile fer'ilerinin reddi ile kadının davasında kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmaya neden olan olaylarda eşine fiziksel şiddet uygulayıp, hakaret eden, istemediğini söyleyip kovan, sadakat yükümlülüğüne aykırı hareket eden ve birlik görevlerini ihmal eden davalı-davacı kocanın tam kusurlu olduğu ve davacı-davalı kadının ise kusurunun kanıtlanamadığının anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına, karar vermek gerekmiştir. 2- Davacı-davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Yukarıdaki bentte açıklandığı üzere, boşanmaya neden olan olaylarda eşine fiziksel şiddet uygulayan, hakaret eden, istemediğini söyleyip kovan, sadakat yükümlülüğüne aykırı hareket eden ve birlik görevlerini ihmal eden davalı-davacı koca tam kusurludur. Durum böyleyken, tarafların eşit kusurlu olduğu yönündeki hatalı kusur belirlemesi ile davacı-davalı kadının maddi (TMK md 174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat isteklerinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.