Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/4507 K.2013/7625

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminat, nafaka, ev eşyaları ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davacı kadının sigortasız, gündelikçi olarak çalıştığı, yoksulluktan kurtulacak kadar sabit bir gelirinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanunun 169. ve 175. maddesi koşulları davacı kadın yararına gerçekleşmiştir. Bu yön nazara alınmadan yazılı gerekçe ile nafaka isteklerinin reddi doğru görülmemiştir.

3-Davacı kadının dava dilekçesi ile talep ettiği maddi tazminat, ziynet ve ev eşyası alacağına yönelik olup Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında değildir. Dava açılırken alınan başvuru harcı, dava dilekçesindeki isteklerin tümünü kapsar. Davacı kadının dava dilekçesinde talep ettiği eşya ve ziynet alacağı talebi boşanmanın eki niteliğinde olmayıp nispi harca tabidir.

Bu talep nedeniyle davanın açılması esnasında nispi harç alınmadığı gibi, bu eksiklik yargılama sırasında da giderilmemiştir. Nispi harç tamamlattırılmadan müteakip işlemler yapılamaz.

O halde davacı kadının talep ettiği eşya ve ziynetlerin cins, miktar, nevileri ile dava tarihindeki bedelleri açıklattırılmalı, bedelleri üzerinden nispi harcın peşin kısmının yatırılması için davacıya usulüne uygun olarak süre verilmeli, (Harçlar Kanunu md.30-32) harç noksanlığı giderildiği takdirde, bu talebin esası incelenmeli ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmeli, aksi halde.

Harçlar Kanununun 30. maddesi gereğince işlem yapılması gerekirken, belirtilen hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.