Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/4590 K.2013/17044

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından, kusura ilişkin gerekçesi ve davalı lehine hükmedilen tazminatlar ve nafaka yönünden; davalı (kadın) tarafından ise kusur belirlemesi, lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminatın miktarları, vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için, tazminat talep eden tarafın kusursuz veya az kusurlu olması yetmez, bunun yanında boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarına saldırı niteliğinde olması da gerekir (TMK md. 174/2). Mahkemece boşanma sebebi olarak kabul edilen olaylar, davalının kişilik haklarına saldırı niteliğinde değildir. Davacıdan kaynaklanan davalının kişilik haklarını zedeleyici başkaca maddi bir hadise de dosya kapsamından saptanamamıştır. Bu durumda manevi tazminatın koşulları gerçekleşmemiştir. Öyleyse manevi tazminat talebinin reddi gerekir. Bu husus nazara alınmadan davalı yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.