Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/4776 K.2013/9857

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Bozmaya uyulduğu halde, mahkemece; davacının Türk Medeni Kanununun 197. maddesine dayanan "konut ve ev eşyasından yararlanma talebi" hakkında; taraflar arasındaki boşanma davası sonucunda boşanmalarına karar verilmiş olmasından dolayı karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği görülmektedir.

Oysa, davalı koca tarafından davacıya karşı 2.2.2010 tarihinde açılan boşanma davasında, tarafların boşanmalarına dair verilen kararın, davalısı (kadın)'ın temyizi üzerine 19.11.2011 tarihinde "davanın reddine" karar verilmesi gerektiği belirtilerek Yargıtay'ca bozulduğu, bozmadan sonra da kocanın 19.3.2012 tarihinde boşanma davasından feragat ettiği, davanın feragat sebebiyle reddedildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda tarafların evliliği devam etmektedir.

Bu bakımdan , "birlikte yaşamaya ara verilmesinin haklı sebebe dayanması" halinde evlilik birliğinin korunması çerçevesinde alınabilecek önlemlere ilişkin Türk Medeni Kanununun 197. maddesi hükmü aktif haldedir. Öyleyse bozmaya uyulduğuna göre, bozma kararının üçüncü bendinde gösterilen çerçevede hüküm tesis edilmesi zorunludur. Bozma kararında açıklanan şekilde karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.