Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/4783 K.2013/9342

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 30.11.2012 gün ve 19812-28730 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, davacı-davalı kadının yoksulluk nafakasına yönelik karar düzeltme isteği yersizdir.

2-Mahkemece yapılan soruşturma ve toplanan deliller uyarınca davacı-davalı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174. maddesi uyarınca maddi ve manevi tazminata hükmedildiği, tarafların temyizinin incelenmesi sonucunda davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı kocanın ise sair temyiz itirazlarının reddi ile, davalı-davacı kocanın tazminatların miktarına yönelik temyiz itirazları kabul edilerek kadın yararına hükmedilen tazminatların miktarının yüksek olduğu gerekçesiyle karar bozulmuş, davacı-davalı kadın bu yönden de karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Mahkemece tarafların evlilik süresi, kadının boşanmaya neden olan olaylarda kusursuz oluşu, davalı-davacı kocanın kusurunun ağırlığı ve tarafların sosyal ekonomik durumları dikkate alınarak davacı-davalı kadın yararına uygun miktarlarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Ne var ki mahkemenin bu tesbiti ilk incelemede gözden kaçtığından hüküm bu yönden bozulmuş olmakla davacı-davalı kadının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin bu yöne ilişkin bozma kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.