Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/4925 K.2013/17333

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası talepleri yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden, davalı-davacı kocanın mahkemece kabul edilen kusurlu davranışları yanında, davacı-davalı kadının da güven sarsıcı davranışlar içine girdiği, evlilik birliğinin kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmediği, eşinin ailesiyle görüşmediği gibi, eşinin de ailesiyle görüşmesine engel olduğu anlaşılmaktadır. Bu duruma göre koca da boşanma davası açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, davasının reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.