Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/4937 K.2013/11515

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar 1.7.2005 tarihinde açılan ve 19.7.2005 tarihinde kesinleşen boşanma davası sonucunda anlaşmalı olarak boşanmışlar ve mahkemece onaylanan 1.7.2005 tarihli protokole göre davacı; çocuklar ve davalı için okul giderleri, iştirak nafakası ve kira ödemesi adı altında aylık 5.000TL ödeme yükümlülüğü altına girmiştir.

Boşanma kararı verilmeden 1.7.2005 tarihinde davacı ve davacının annesinin 1/2 şer paylı mülkiyetinde bulunan 252 ada 53 nolu parselde bulunan bir adet mesken niteliğindeki taşınmaz davalıya 65.000TL bedel karşılığında satış sureti ile devredilmiştir.

Yargılama sırasında alınan 2.2.2011 tarihli bilirkişi raporunda, boşanma karar tarihinden sonra davacı tarafından banka havaleleri ile yapılan ödemelerin, nafaka ve diğer mali yükümlülüklerin yerine getirilmesi maksadıyla yapıldığı ve davacının belirlenen miktar ile sınırlı olarak davalıya borcunun bulunmadığı kanıtlanmıştır.

Ancak protokolde yer almayan taşınmazın davalıya devrinin bedelsiz olduğu ve devir tarihinde henüz işlemeye başlamamış olan nafaka borcuna karşılık olarak verildiği kanıtlanamamıştır. Hal böyle olunca mahkemece.

53 numaralı mesken niteliğindeki taşınmazın mahkeme ilamından kaynaklanan mali yükümlülüklerin karşılığı olarak davalıya devredildiği ve Kadıköy 1. İcra Müdürlüğünün 2008/19443 esas sayılı dosyasında takibe konulan borcun tamamen ödenmiş olduğu yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.