Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/4992 K.2013/28383

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, kadın yararına verilen tazminatlar ve nafakalar yönünden, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise; kocanın kabul edilen boşanma davası, tazminat ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 03.12.2013 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı İ.

K..vekili Av.A. E.. ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı M. K.. vekili Av.A. K.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı kadın düğünde takılan ziynet eşyaları ve ev eşyaları karşılığı olarak 15.000TL maddi tazminat isteminde bulunmuştur. Davalı-davacının maddi tazminat isteği Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesine dayalı olmayıp, bu talep nispi harca tabidir. Başvuru harcı karşı dava dilekçesindeki tüm talepleri kapsar. Mahkemece davalı-karşı davacı kadına maddi tazminat talebinin dayanağı olan ziynet ve eşya alacağı istekleri açıklattırılıp eksik nispi harcın tamamlatılması (Harçlar Kanunu md.30-32) ve sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeden talep olmadığı halde Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesine göre maddi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.