Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/5202 K.2013/29104

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından kadının birleşen nafaka davası, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve velayet yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise kocanın boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.12.2013 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle müşterek çocuk yararına Türk Medeni Kanunun 197. maddesi uyarınca takdir edilen tedbir nafakasına yönelik temyiz itirazları yersiz bulunmasına göre davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, tam kusurlu kabul edilen davalı-davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-Davalı-davacı kadının, Türk Medeni Kanununun 197/1. maddesi uyarınca açtığı birleşen bağımsız tedbir nafakası davasında ayrı yaşamakta haklılığını ispatlaması gerekir. Davalı-davacı kadının boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olup ayrı yaşamakta haklılığını ispatlayamamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında davalı-davacı kadın yönünden tedbir nafakası davasının reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.