Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/5296 K.2013/17658

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı (koca)'nın, evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği, eşine hakaret ettiği ve sürekli şiddet uyguladığı, eşini babaevine bıraktığı ve sadakatsiz davranışlarda bulunduğu; davalı (kadın),ın da, kocasına hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylara göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacı (koca) ziyade kusurlu kusurlu ise de, eşine hakaret eden davalı (kadın) da az da olsa kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz veya az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi, az kusurlu olan eşe karşı dava hakkı bulunmaktadır. Ancak, böyle bir durumda boşanmaya karar verilebilmesi için, az kusurlu eşin davaya karşı koyması, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı ve evlilik birliğinin devamında bu eş ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamış bulunmalıdır.

(TMK. md. 166/2) Somut olayda davalı kadın da kusurludur. Mahkemece de davalı az kusurlu kabul edilmiştir. Davalının, davaya itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında korunmaya değer bir hukuki yarar kalmamış, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları olayda gerçekleşmiştir.

Öyleyse,davacı (koca)'nın boşanma davasının kabulüne (TMK. md. 166/2) karar verilmesi gerekirken ,davalının usulüne uygun olarak açılmış bir karşı boşanma davasının bulunmadığı gözetilmeksizin kocanın boşanma talebini kabul etmesine dayanarak kadının mevcut olmayan boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmesi kanuna aykırılık oluşturur ve bozma sebebidir (HUMK.md.439/2, HMK.md.24/1). Hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.