Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/5438 K.2013/17692

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, velayet, nafaka ve tazminatlar ile eksik inceleme yönünden, davalı-davacı (koca) tarafından ise; davacı-davalı kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, dava sebebi, nafaka ve tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece yapılan yargılama sonucunda "davacı-davalı kadının sadakatsiz davrandığı, davalı-davacı kocanın ise eşine hakaret ettiği" gerekçeleriyle boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı kadın ağır kusurlu görülerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı-davalı kadının sabit olan sadakatsizliğine karşılık davalı-davacı kocanın da eşine sürekli hakaretler edip aşağıladığı, fiziksel şiddet uyguladığı ve kovduğu anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda; tarafların eşit derecede kusurlu olduklarının kabulü gerekir.

Davacı-davalı kadının boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi koşulları gerçekleştiğine göre onun davası yönünden verilen boşanma kararı da sonucu itibarıyla doğru olup, davalı-davacı kocanın bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiş bu sebeple davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Boşanmanın fer'isi niteliğindeki maddi ve manevi tazminata hükmedilebilmesi; tazminat talep eden tarafın boşanmaya sebep olan olaylarda kusursuz veya daha az kusurlu olması şartına bağlıdır (TMK md 174/1-2). Davalı-davacı koca eşit derecede kusurlu olduğuna göre şartları oluşmayan maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi yerine kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.