Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/5483 K.2013/18159

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; kocanın kabul edilen boşanma davası, kendi boşanma davasında kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayet kendisine bırakılmayan eş, müşterek çocukların bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır (TMK md. 182/2). Tarafların müşterek çocukları 1998 doğumlu .., 2000 doğumlu E..ve 2001 doğumlu Y..'in velayetleri davalı-davacı annelerine bırakıldığına göre, davacı-davalı babalarının bu çocuklar yönünden iştirak nafakasıyla sorumlu tutulması gerekirken, bu konuda olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi (HMK md. 26) yanlış olmuştur.

3-Dosya kapsamı Sosyal Güvenlik Kurumunun 20.05.2011 tarihli cevabi yazısı dikkate alındığında, davalı-davacı kadının boşanma davası açılmadan 2011 yılının 4. ayında işinden ayrıldığı, başkaca da gelirinin ve işinin bulunmadığı, davanın devam süresince tedbir nafakasının (TMK md. 169) devem etmesinin gerektiği gibi, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği ve Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşullarının davalı-davacı lehine oluştuğu halde davalı-davacı kadının karar tarihi itibariyle tedbir nafakasının kaldırılması ve kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi doğru olmamıştır.