Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/5488 K.2013/18164

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalının eşine fiziki şiddet uyguladığı, bu eyleminden dolayı ceza mahkemesince davalının mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Davacının, ceza kovuşturmasında eşinden şikayetçi olmadığını ifade etmesi, cezadan kurtarmaya yönelik olup, bu hal tek başına af niteliğinde kabul edilemez. Gerçekleşen olaylar karşısında davacı, dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK. md. 166/1) karar verilecek yerde yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.