Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/5542 K.2013/25510

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

18.06.2008 tarihinde kesinleşen boşanma kararıyla müşterek çocuk F.'ın velayeti anneye bırakılmış, davacı baba 12.11.2010 tarihinde velayetin kendisine verilmesi için bu davayı açmıştır. Velayet düzenlemesi yapılırken; göz önünde tutulması gereken temel ilke çocuğun "üstün yararı" (Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme md. 3; Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi md. 1) dır.

Çocuğun üstün yararı belirlenirken; onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Ana ve babanın yararları; ahlaki değer yaşamları, sosyal konumları gibi durumları, çocuğun üstün yararını da etkilemediği ölçüde göz önünde tutulur.

Dosya içerisinde alınan uzman raporları da çocuğun baba yanında kendisini mutlu ve güvende hissettiği bu nedenle velayetin babaya verilmesi gerektiği yönünde olduğu gibi çocuğun beyanı da bu yöndedir. Bu nedenlerle davanın kabulü gerekirken reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.