Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/5774 K.2013/17899

Taraflar arasındaki "boşanma " ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, kendisinin manevi tazminat talebi, velayet, tedbir nafakaları ve çocuklar için takdir edilen iştirak nafakasının miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (koca)'nın velayet, tedbir ve iştirak nafakalarına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, "taraflar eşit kusurlu" kabul edilmişler, buna bağlı olarak davalı-karşı davacı (koca)'nın manevi tazminat talebi reddedilmiştir. Oysa yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı-karşı davalı (kadın)'ın güven sarsıcı tutum ve davranışlarda bulunduğu, evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmekten kaçındığı, kocanın da eşinin davranışları karşısında ona bir tokat vurduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kadının daha ziyade kusurlu olduğu kabul edilmelidir. Hal böyleyken davalı-karşı davacı (koca)'ın eşiyle aynı oranda kusurlu görülmesi ve buna bağlı olarak kocanın manevi tazminat talebinin reddedilmesi doğru olmamıştır.