Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/5791 K.2013/17747

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı koca vasisi tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki belgelerden davalı kocanın akıl hastası olduğu ve kısıtlandığı anlaşılmaktadır. Akıl hastalığına dayalı bir dava yoktur. (TMK. md. 165) Davalının hareketleri iradi olmadığından Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesine dayalı "evlilik birliğinin temelinden sarsılması" hukuki sebebine dayanarak boşanmaya karar verilemez. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki boşanma hususu temyize gelmediğinden hataya işaret edilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, yoksulluk nafakası takdir edilirken nafaka yükümlüsünün kusurunun aranmayacağının tabi bulunmasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz ititrazları yersizdir.

b-Davalı "akıl hastalığı" sebebiyle ayırt etme gücüne sahip olmadığına göre, fiillerinden hukuken sorumlu tutulması mümkün değildir (TMK. md. 15). Bunun sonucu olarak davalı "kusurlu" addedilemez. Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi gereğince tazminat sorumluluğu için "kusurlu olmak" şart kılınmıştır. Bu koşul gerçekleşemediğinden davalının tazminatla sorumlu tutulması doğru bulunmamıştır.