Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/5801 K.2013/9309

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen yetkisizliğe dair olan hüküm, davacı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma ve ayrılığa ilişkin davalar eşlerden birinin yerleşim yerinde açılabileceği gibi, davadan önce son defa altı ay birlikte oturdukları yer mahkemesinde de açılabilir (TMK. md. 168). Bu yerlerden birini tercih davayı açana aittir. Davacının 17.01.2012 tarihinden bu yana İzmir'de oturduğu, dava tarihinden iki gün sonra elektronik ortamdan mernisten elde edilen taraflara ait nüfus kaydında, davacının yerleşim yeri adresinin "İzmir" olduğu görülmektedir.

Kuşkusuz davanın ikame edildiği mahkemenin yer itibarıyla yetkili olup olmadığı, dava tarihine göre belirlenir. Ancak, dava tarihinden iki gün sonra elektronik ortamdan elde edilen kayıtta, davacının yerleşim yeri "İzmir" olarak gösterildiğine göre, davacının dava tarihinden önce yerleşim yerini değiştirdiği kabul edilmelidir. Adres kayıt sisteminde yer alan ‘‘yerleşim yeri'' ne ilişkin adres beyanı aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir ve yerleşim yerine karine oluşturur.

Davalı, bunun aksini gösteren bir delil ortaya koymamıştır. Gerçekleşen bu hukuki durum karşısında davalının yetki itirazının reddi ile işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.