Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/6023 K.2013/18457

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; velayet, kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakası ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan deliller, yapılan yargılamadan davacı kadının güven sarsıcı davranışlar sergilediği, davalı kocasını sevmediğini, istemediğini söylediği, müşterek çocuğu ile ilgilenmediği, annesi ile davalı kocaya hakaret ettiği, davalı kocanın ise davacı kadına ve kayınvalidesine şiddet uygulayıp, hakaret ettiği, müstakil konut sağlamadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Hal böyle iken davacı kadının ağır kusurlu kabul edilmesi ve hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak, davalı koca lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Dava, 02.11.2011 tarihinde açılmış, davacı kadın ön inceleme duruşmasında yoksulluk nafakası isteğinde bulunmuştur. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık onayı ile iddia ve savunmalarını genişletebilir veya değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, muvafakati aranmaksızın iddia ve savunma genişletilebilir veya değiştirilebilir.

Davacı kadının, yoksulluk nafakası isteğine, davalı koca aynı oturumda muvafakat vermediğini açıklamıştır. Islah da söz konusu olmadığına göre davacı kadının yoksulluk nafakası talebi incelenemez. Açıklanan nedenlerle davacı kadının, yoksulluk nafakası talebi hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına şeklinde karar verilmesi gerekirken, kesin hüküm oluşturacak şekilde reddine karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.