Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/6034 K.2013/17667

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- davalı kadın tarafından davalı- davacı kocanın kabul edilen boşanma davası ve nafaka davası yönünden; davalı-davacı koca tarafından ise, davacı- davalı kadının kabul edilen boşanma davasına yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı-davacı kocanın eşinin hamileliği ve doğumu ile yeterince ilgilenmediği, eşine hakaret edip üzerine yürüdüğü, davacı-davalı kadının da eşine hakaret ettiği ve aile sırlarını üçüncü şahıslarla paylaştığı boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının anlaşılmasına göre, davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı-davalı (kadın) Türk Medeni Kanunun 197. maddesi uyarınca kendisi ve müşterek çocuk için tedbir nafakası davası açmış, bu dava, davacı-davalı (kadın)ın açtığı boşanma davası ve davalı-davacı (koca)'nın açtığı boşanma davası ile birleştirilmiş, mahkemece, boşanma davalarının kabulüne, tedbir nafakası davası hakkında ise asıl davada nafaka konusunda karar verildiğinden, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Her dava, kendi şartlarına göre ve bağımsız olarak değerlendirilir.Davalı-davacı (koca)'nm eşi hamile olduğu halde müşterek haneyi terk ettiği de belirtilerek kusurlu olduğu kabul edilerek boşanmaya hükmedildiğine göre ayrı yaşamakta haklılığını kanıtlayan davacı-davalı (kadının) Türk Medeni Kanununun 197. maddesi uyarınca açtığı nafaka davasının kabulü gerekirken, konusuz kaldığından bahisle bu dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.