Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/6088 K.2013/17697

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (koca) tarafından reddedilen boşanma davası, kusur tespiti, nafakalar, tazminatlar ve ziynet alacağı yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise manevi tazminat talebinin reddi ile maddi tazminat ve nafakaların miktarına yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı koca 8.9.2010 tarihli dava dilekçesi ile davalı-davacı kadın ise 16.10.2010 tarihli dava dilekçesi ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davası açmışlardır. Toplanan delillerden, davacı-davalı kocanın bağımsız ev temininden ve birlikte yaşamdan kaçınmak, eşine fiziksel şiddet uygulamak ve hakaret etmek şeklindeki kusurlarına karşılık, davalı- davacı kadının da eşine hakaret ve beddua ettiği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda; her iki eş de kusurlu olmakla birlikte, davacı-davalı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Her iki eş de boşanmayı istediğine ve böylece evliliğin devamında taraflar ve ortak çocuklar için yarar kalmadığına göre davacı-davalı kocanın boşanma davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesinde belirtilen boşanma koşulları gerçekleşmiş olup; davacı-davalı kocanın boşanma davasının da kabulü gerekir.

Ne var ki, davalı- davacı kadının kabul edilen boşanma davasında verilen boşanma hükmü temyiz edilmeyerek kesinleşmiş; davacı-davalı kocanın boşanma davasında, boşanma isteminin konusu kalmamıştır. Kocanın boşanma davasında boşanma istemi konusuz kalmakla birlikte, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden bir karar verilmesi gerekir. Davacı-davalı kocanın boşanma davası hakkında açıklanan yönler göz önüne alınarak bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

3 Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı-davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 TBK. md. 50, 51, 52, 58) dikkate alınarak davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.