Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/6379 K.2013/9942

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, manevi tazminat, velayet ve kişisel ilişki yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise manevi tazminat ve nafakaların miktarı ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Annenin ...'da, babanın ise ...'da yaşadıkları ve ulaşım imkanları göz önüne alındığında; çocukla kişisel ilişki konusunda, anne/babanın ayrı şehirde yaşama durumlarına göre seçenekli kişisel ilişki düzenlenmesine gerek bulunmamaktadır. Diğer yandan, müşterek çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişki süresi de; çocuk yönünden baba sevgi ve ilgisini yaşaması ve baba güvenini hissetmesi bakımından; baba yönünden ise, babalık duygularının tatmini bakımından yetersiz olmuştur. Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.m.438/7).