Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/6402 K.2013/18835

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından ziynetler, lehine hükmedilen tazminatlar ve nafakaların miktarları yönünden; davalı (koca) tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:1-

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı vekili , " esasa ilişkin beyanlarını" içeren dilekçesinde, davacıya düğünde takılan ziynetlerin evlilik birliği sırasında ailenin geçimi için sarf edildiğini, çocuklara sünnetlerinde takılan takıların da çocukların eğitimi için harcandığını" kabul etmiştir. Şu halde dava konusu edilen takıların davalı tarafından ailenin geçimi ve çocukların eğitim için bozdurulup harcandığı sabittir. Bunların geri istenmemek üzere davalıya verildiği iddia ve ispat edilmediğine göre, davalı aldıklarını iade etmekle yükümlüdür. Öyleyse davacının ziynetlerle ilgili isteğinin kabulü gerekirken reddi doğru görülmemiştir.

3-Müşterek çocukların dava sırasında 2010 yılı sömestri tatilinde davacı (anne ) tarafından babaya bırakıldığı anlaşılmaktadır. 23.07.2010 tarihli ara kararı ile çocukların velayetlerinin tedbiren anneye bırakılmasına karar verilmiş olmakla birlikte, annenin bu karar gereğince çocuklarını teslim almadığı, bu tarihten sonra da çocukların fiilen babalarının yanında kaldıkları, bakım ve eğitim giderlerinin baba tarafından karşılandığı anlaşılmaktadır. Bu durumda 2010 yılı sömestri tatilinden sonraki dönemde çocukların annelerine teslim edildiği tarihe kadar ki dönem için davalının çocuklar için tedbir nafakası ile sorumlu tutulması da doğru olmamıştır.