KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2013/6884 E., 2013/18749 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2013
- Mahkemesi
- Sungurlu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Tarihi
- 06.12.2012
- Numarası
- Esas no:2012/130 Karar no:2012/430
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Dava, 20.04.2012 tarihinde açılmış, davacı dava dilekçesinde maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmamıştır. Layihalar safhasının bitmesinden sonra, ön inceleme aşamasında 11.10.2012 tarihli dilekçesinde maddi ve manevi tazminat taleplerini ileri sürmüştür. Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler.
Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. On inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK md. 141/1).
Davacının, dava dilekçesinde yer almayan, ilk defa ön inceleme aşamasında ileri sürülen maddi ve manevi tazminat isteği, talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. Davalının bu isteğe açık muvafakati yoktur. Bu durumda ıslah da söz konusu olmadığına göre, davacının maddi ve manevi tazminat talebi bu davada artık incelenemez. Bu husus
nazara alınmadan maddi ve manevi tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken,yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2013/6884, K. 2013/18749, 2 Temmuz 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama